Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar het glas voor me. Ik neem de tijd, geniet intens van het moment, de diepe geur en de gelaagde smaak. Wijn is voor mij synoniem aan onthaasting en pure beleving. Maar die idylle staat zwaar onder druk. Het gaat me aan het hart hoe er tegenwoordig in het publieke debat over wijn wordt gesproken. Wijn lijkt tegenwoordig wel synoniem te staan voor alcohol en alles wat negatief is, en dat we maatschappelijk gezien zo enorm verdeeld lijken over dit onderwerp.

Nadat ik in 1996 mijn vinologendiploma haalde, hoor ik het vaak aan proeftafels: “Leuk, zo’n Nederlandse wijn, maar het smaakt nou niet écht herkenbaar!” De wijnbouw in de Lage landen stond nog in de kinderschoenen en we hadden nauwelijks smaakervaring met de nieuwe druivenvarieteiten.